บางทีคุณฟังแล้วอาจหัวเราะ และบอกว่ามันเป็นเทพนิยาย
ที่แปลกประหลาดเกินกว่าจะเป็นจริงได้
นี่เป็นเรื่องราวจริง ที่เกิดขึ้นกับแม่ของฉัน
ผู้ชายที่แม่ตกหลุมรัก...
ชายคนนั้นเป็นมนุษย์หมาป่า
Wolf Children: Ame and Yuki คู่จี๊ดชีวิตอัศจรรย์
ตอนนั้นแม่เป็นนักศึกษา ของมหาวิทยาลัยแห่งชาติโตเกียว
แม่เป็นนักเรียนทุน
และทำงานพาร์ทไทม์เพื่อส่งเสียตัวเอง
ผู้ชายซึ่งสังคมถือว่าฉลาด
ได้รับการฝึกฝนด้วยประสบการณ์ และความรู้ที่มีอยู่ในโลก
แต่สัจธรรม คุณธรรม และความงาม คือสิ่งที่สำคัญในชีวิต
วันหนึ่งในช่วงต้นฤดูร้อน
แม่ได้เห็นพ่อในห้องเลคเชอร์
เขาใส่เสื้อสีขาวคอกว้างไม่มีปก
จดเลคเชอร์โดยที่ไม่มีตำรา
และเขาดูไม่เหมือน
นักศึกษาคนอื่นๆ เลย
ขอโทษนะคะ
บัตรเข้าเรียนน่ะค่ะ
คุณต้องกรอกข้อมูล และส่งให้อาจารย์นะคะ
คุณ
ผมไม่ใช่นักศึกษาที่นี่
ผมจะไม่มาอีก หากเป็นการรบกวนคุณ
เดี๋ยวก่อนค่ะ
ไม่ว่าคุณเป็นนักศึกษาหรือไม่ได้เป็น
แต่ว่า วิชานั้นยากนะ แล้วถ้าไม่มีตำรานะ...
ฉันให้คุณยืมอ่านได้?
สวัสดีค่ะ
เสร็จวันศุกร์นะคะ
ขอบคุณมากค่ะ
ขอขอบคุณสำหรับการรอคอย
สวัสดีค่ะ
ทางนี้
ผู้ฟ้องร้องเขาคือกวี เมเลตัส
เอนีตัส นักการเมืองชั้นแนวหน้า
และลินคอน นักปราชญ์
เมเลตัสเป็นผู้ฟ้องร้องคนสำคัญ
เอนีตัสคือคนที่วิ่งเต้นอยู่เบื้องหลัง
เธอชอบอะไรบ้างเหรอ?
เธอชอบกินอะไร?
เธอเคยตกหลุมรักใครไหม
ทำไมถึงชื่อ "ฮานะ" ล่ะ?
ชื่อฉันเหรอ
ใช่
ตอนที่ฉันเกิด มีดอกดาวกระจายขึ้นที่สนามหลังบ้าน
บ้านเราไม่ได้ปลูกนะ มันขึ้นมาเอง
พ่อเลยตั้งชื่อฉันว่า "ฮานะ" แปลว่าดอกไม้
พ่ออยากให้ฉันมีรอยยิ้มเสมอ
ยิ้มเบิกบานเหมือนดอกไม้
แม้แต่ในเวลาที่มีความทุกข์อยู่ก็ตาม
เพื่อว่าฉันจะได้ผ่านมันไปได้
ในงานศพของพ่อฉัน ฉันก็เลยยิ้มออกมา
ญาติๆ พากันดุฉันใหญ่
บอกว่าวางกริยา "ไม่เหมาะ"
มันก็คงไม่เหมาะจริงๆ ล่ะนะ
ไม่ใช่ไม่เหมาะหรอก
ดีจังเลย
ทุกบ้านแตกต่างกันที่ภายใน
บางบ้าน
บางบ้านไม่มี
เป็นครอบครัวใหญ่บ้าง
อยู่เองลำพังบ้าง
บางครอบครัวมีลูกเล็กๆ
บางบ้านมีเพียงคนชรา
ดีจังนะคนมีบ้านนี่
"บ้านที่เรา" จะกลับไปหา
ถอดรองเท้า ล้างมือ ล้างหน้า
นั่งเอนหลังสบายๆ บนเก้าอี้
ต้องดีแน่เลย
ต่อชั้นวางหนังสือสักอัน
พอมันเต็มแล้วก็ต่อชั้นหนังสือใหม่อีกอัน
อิสระเสรี ในบ้านของเราเอง
ฉันจะอยู่คอยต้อนรับคุณกลับบ้านนะ
ฮานะ
ว่าไง
ฉันมีบางอย่างจะบอกเธอนะ
บอกมาได้ทุกเรื่องล่ะ
คือว่า...
พรุ่งนี้เจอกันใหม่นะ
อือ
ฮานะ
ฉันขอโทษ ฮานะ
ขอโทษจริงๆ
ฉันไม่เคยบอกใครมาก่อน
ฉันกลัวน่ะ
ฉันคิดว่าเธอทิ้งฉันไป
แต่.. ฉันควรจะบอกเธอเร็วกว่านี้
ฉันหมายถึง ทำให้เธอเห็นเร็วกว่านี้
ทำให้เห็นเหรอ
หลับตาลงสักเดี๋ยวนะ
นานกว่านั้น
ลืมตาได้ยัง
ฮานะ
ในตอนนี้ ฉันดูเหมือนอะไรเหรอ
ร่างที่เปลี่ยนไปใต้แสงจันทร์
และจู่โจมมนุษย์ เคยเป็นเพียงแค่นิทานปรัมปรา
"โลกนี้เต็มไปด้วยสิ่งที่เรายังไม่รู้"
นั่นคือความคิดของแม่ในเวลานั้น
เธอตกใจเหรอ?
อยากเลิกกับฉันไหม
แต่เธอตัวสั่นนะ? กลัวเหรอ
เปล่าหรอก
เพราะเธอก็คือเธอ
บรรพบุรุษของพ่อฉัน เป็นหมาป่าญี่ปุ่น ที่สูญพันธุ์ไปแล้วร่วม 100 ปี
เขาเป็นคนสุดท้ายของตระกูล ที่มีสายเลือดหมาป่า และมนุษย์
พ่อแม่ของเขาเล่าประวัติครอบครัว และก่อนจะหมดลมหายใจ สั่งเสียไว้ว่า
ไม่ให้เขาเปิดเผยความลับนี้กับใคร บอกเขาไม่ได้ที่จะพูดถึงมันกับคนอื่นและผ่านไปแล้ว.
พ่อได้รับการเลี้ยงดู จากญาติที่ไม่รู้เรื่องราว
และพบเจอกับ ความยากลำบากในวัยเด็ก
หลังจากที่พ่อสอบผ่านไปขับขี่ พ่อมาที่เมืองใหญ่เพื่อหางานทำ
ไม่มีใครวุ่นวาย หรืออินังขังขอบเขาอีก
เขาอยู่เงียบๆ ซ่อนเร้นจากผู้คน
พ่อบอกเล่าให้แม่ฟัง
"คลอดบุตรตามธรรมชาติ"
แม่คลอดให้กำเนิดฉัน ในอพาร์ทเมนต์ห้องเล็กๆ นั้น
มันเป็นคืนหิมะตก
พ่อกับแม่อยู่ที่บ้านสองคน
ไม่มีหมอทำคลอด
แม่ไม่อยากให้คนอื่นตกอกตกใจ
หากลูกที่เกิดมามีหน้าตาเหมือนหมาป่า
ดีใจจังเลย ลูกเราแข็งแรง
ใช่.. อนาคตยังมีอะไรอีกมาก
ลูกเราจะเป็นเด็กดีไหมนะ
ลูกเราจะเป็นเด็กฉลาด
โตขึ้นลูกจะเป็นอะไรคะ
เป็นพยาบาล ครู คนอบขนมปัง...
ผมอยากให้ลูกได้เป็นสิ่งที่ใจต้องการ
ขอให้ลูกเติบโตแข็งแรง และมีความสุข
เราจะช่วยกันดูแล จนลูกโตนะ
จ๊ะ
แล้วฉันก็ได้น้องชายตามมา ในฤดูใบไม้ผลิต่อจากนั้น
มันเป็นวันฝนตก
พ่อหายออกจากบ้านไปโดยไม่บอกกล่าวอะไร
ไม่มีใครรู้ว่าในใจของพ่อคิดอะไรในวันนั้น
เขาอาจทำไปตามสัญชาตญาณ ออกล่าเพื่อลูกทารกน้อยที่เพิ่งเกิด
หรือเขาอาจต้องการเพียงหาของดีๆ ให้แม่ของฉันกินก็ได้
"ดูแลลูกของเราให้ดีนะ"
แม่คิดว่า แม่ได้ยินเสียงของพ่อลอยมา
วางใจได้เลยค่ะ
ฉันจะเลี้ยงลูกให้ดีที่สุด
ฉันจำไม่ได้หรอกว่า
แม่ลำบากยังไงนับตั้งแต่นั้น
หนูหิวแล้ว
ใกล้เสร็จแล้ว
แป๊บหนึ่งนะยูกิ
หนูหิว
แป๊บหนึ่ง
หนูหิว!
ยูกิ!
แม่บอกฉันจะกลายร่างเป็นหมาป่า เวลาโกรธหรืออารมณ์แปรปรวน?
เอางั้นก็ได้
ลูกกินบิสกิตไปก่อน
อร่อย
ฉันกินจุและกินตลอดเวลา
ตรงข้ามกับอาเมะ น้องชายฉันอย่างสิ้นเชิง เขาอ่อนแอและกินน้อยมาก
แม่ฉันต้องหยุดพักการเรียน และเลิกทำงาน
เกือบไปแล้ว!
เราอยู่โดยอาศัยเงินออมน้อยนิด ที่พ่อฝากไว้
หือ?
เกือบไปแล้ว!
จะเป็นหมาป่า หรือว่ามนุษย์กันแน่...
แม่ฉันบอกว่าเราไม่แน่ใจ ว่าจะใช้ชีวิตแบบไหนกันดี
เจ้าตัวร้าย...
แม่ไม่สามารถเอาเรื่องของเรา ไปปรึกษาใครได้เลย
แม่เลยอ่านหนังสือ ศึกษาด้วยตนเอง
แม่ต้องให้นมน้องทุก 2 ชั่วโมง
น้องชายฉันไม่มีแรงดูด
แม่ใช้ผ้านุ่มๆ ชุบนมให้เขาดื่ม
เวลาน้องร้องไห้ไม่ยอมหยุด
แม่ไม่รู้จะทำยังไง
ได้แต่เอามือลูบหลังของเขาอย่างงั้นตลอดทั้งคืนเลย
ร่างกายของแม่อ่อนเพลียเหนื่อยล้ามาก...
ไม่เป็นอะไรจ้ะ
แม่จะเผลสัปหงกทุกครั้ง ที่มีเวลาหนึ่งหรือสองนาที
แม่จ๋า
ว่าไงลูก?
มันเป็นปัญหาเลยล่ะ เวลาเราไม่สบาย
ยูกิ?
ยูกิ!
จะหาหมอเด็ก หรือสัตวแพทย์ แม่ตัดสินใจไม่ถูก
ลูกสาวฉันกินสารดูดความชื้น
สองขวบค่ะ
เธออาเจียน
แต่ไม่มีเลือดค่ะ
มันเขียนว่า "ซิลิกาเจล" ค่ะ
มันเป็นสารพิษหรือเปล่า?
หือ? อาหารที่กินเหรอคะ
หนูหิว
เหรอคะ..
ไม่เป็นอะไรใช่ไหมคะ
แม่รู้สึกเสียดายที่ไม่เคยถาม ว่าตอนเด็กๆ พ่อใช้ชีวิตยังไงบ้าง
จะไปเดิน
ยูกิ แต่...
จะไปเดิน
ลูกเพิ่งหายจากไม่สบายนะ...
จะไปเดิน!
ก็ได้ๆ เข้าใจแล้ว
เก็บหูเข้าในก่อนเลยนะ
ได้เลย ไปกันนะ
หูของลูกน่ะ ออกมาอีกแล้ว
ค่ะ!
สวัสดี น่ารักจัง
เขาชมว่าลูกน่ารัก
ขอโทษนะคะ
ไม่เป็นอะไร...
นั่นไม่ใช่ปัญหาเดียวหรอก
ดึกแล้วนะ
ให้ลูกหยุดซะที
ขอโทษด้วยค่ะ
เสียงดังนอนไม่หลับเลย
ขอโทษจริงๆ ค่ะ
ลูกตัวเองแท้ๆ ควบคุมไม่ได้หรือไง!
เด็กดี ไม่เป็นอะไรนะลูก
ฉันไม่อนุญาตให้เลี้ยงสัตว์เลี้ยงในตึกนี้นะ
ฉันไม่ได้เลี้ยงสัตว์หรอกค่ะ
อย่าโกหกฉัน
เสียงดังฟังชัดขนาดนั้น
นี่ถ้าเธอทำตามกฎไม่ได้
ก็ย้ายไปอยู่ที่อื่น จะได้หมดปัญหากัน
สถานสงเคราะห์ดูแลเด็กเหรอ?
ครับ เราเป็นห่วงลูกๆ คุณน่ะครับ
หมายความว่าไงคะ?
ลูกๆ คุณไม่เคยตรวจสุขภาพ หรือฉีดวัคซีนเลย
เด็กๆ ไม่เป็นอะไรค่ะ
เราขอพบพวกเขาหน่อยได้ไหมคะ
ไม่...
เราแค่อยากดูให้เห็นว่า
พวกเขาปกติดี
คุณเข้ามาไม่ได้นะ
คุณจะถูกสงสัยว่าทารุณกรรมเด็ก หรือละเลยไม่ดูแลลูกนะ
ได้โปรดไปซะเถอะค่ะ
รอหน่อย! รอฉันด้วย!
เธอนะช้า!
รอหน่อย!
มาซิ ฉันคอยอยู่!
เธอนะช้า!
นี่
อะไรเหรอ แม่?
ลูกอยากเป็นแบบไหน?
อยากเป็นมนุษย์? หรือหมาป่า?
อืม?
แม่คิดว่าเราต้องย้ายบ้านแล้วล่ะ
แล้วลูกจะได้เลือกไง
เราช่วยเหลือคนที่อยากย้ายมาอยู่ชนบท
สะดวกในการหาบ้านพักอาศัย
แต่พวกเขามักอยู่ไม่นาน
อย่างที่เห็นนะครับ มันไม่มีอะไรเลย
ขับรถครึ่งชั่วโมงถึงโรงเรียนประถมต้น
ไปโรงเรียนประถมปลาย ต้องขึ้นรถบัส หรือรถไฟ 2 ชั่วโมงครึ่ง
รวมแล้ว 5 ชั่วโมง ไป-กลับ
สภาพแวดล้อมดีเหมาะเลี้ยงเด็ก แต่..
ชีวิตในเมืองสะดวกสบายกว่ามาก
หลังใหญ่จัง...
ไม่มีค่าเช่านะครับ
แต่ค่าซ่อมแซมหนักหนาอยู่เหมือนกัน
บ้านว่างทั้งหลัง...
อ้อ ไม่ต้องถอดรองเท้าหรอกนะ
บ้านเก่าอะไรๆ ก็โคลงเคลง
แต่อย่างน้อยก็มีไฟฟ้า
น้ำดื่ม น้ำใช้ ตักได้จากลำธาร
อุปกรณ์เก็บอยู่ในเพิงกระต๊อบโน้นนะครับ
นั่นทุ่งโล่งเหรอคะ
ใช่ มันไม่เหมาะทำไร่หรอกนะครับ
มีสัตว์ป่าข้ามภูเขามาทำลายพืชผัก
ปลูกผักไว้มันเขมือบหมดเลย เรียบ
แถวนี้น่ะ สัตว์ป่าไล่คนหนีไปหมด
ละแวกนี้มีคนอยู่ไหมคะ
ไม่มีครับ
พื้นที่ใกล้เคียง?
ห่างออกไปหลายไมล์ถึงจะมีคน
จะลองไปดูหลังอื่นไหม
ในหมู่บ้านก็มี..
ฉันเอาที่นี่ค่ะ
หือ?
ฉันจะอยู่บ้านหลังนี้
เอางั้นเหรอ?
ว้าว! นี่ที่ไหนคะ?
บ้านใหม่ของเราจ้ะ
เย้!
เอียงโย้เย้เลย!
สวัสดีนะคุณมด!
โอ้โห! อะไรนั่นน่ะ?
เจอโรนิโม
ช่วยด้วย
เป็นไง
ชอบไหมลูก
หนูชอบมาก
กลับบ้านเราเถอะแม่...
เธอไม่อยากมีคนอยู่ใกล้บ้านหรอก
เธออาจจะเป็นคนแปลกๆ...
มีสามีหรือเปล่า?
ไม่รู้สิ
มีงานทำไหม?
ไม่รู้
แล้วจะเอาเงินที่ไหนกินใช้ล่ะ
คุณตานิราซากิ!
อย่าดุกับเธอนักนะครับ
สาม... สอง...
ดูนี่สิแม่!
นี่-ไง!
ไม่ม่ม่!
ที่นี่มากกว่า
มานี่ มานี่มา
มานี่ มาเลย
"ยูกิ 5 ขวบ"
"อาเมะ 4 ขวบ"
ขอบคุณมากค่ะ
มาอีกนะคะ
สวัสดีค่ะ
เฮ้...
คนนี้ใช่ไหมที่เขาเล่ากัน...
เราต้องประหยัดให้มากกว่านี้
ประหยัดเหรอ?
อย่างน้อยก็ปลูกผักกินกันเอง
หนูจะช่วยแม่
รออยู่นี่นะ?
ทั้งหมดนี้ค่ะ
ได้จ้ะ
เอาพวกนี้ด้วยค่ะ
เฮ้ยูกิ!
ยูกิกับอาเมะ ลูกเป็นทายาทหมาป่า
แต่นั่นเป็นความลับของเรานะ
ถ้าลูกกลายร่างเป็นหมาป่า คนอื่นเขาจะตกใจ
ฉะนั้น กลายร่างเป็นหมาป่า ให้คนอื่นเห็นไม่ได้
สัญญากับแม่, ได้ไหม
เข้าใจแล้ว!
และอีกอย่างหนึ่งนะ
ถ้าเธอเป็นหมาป่าที่อยู่ใกล้ภูเขา
อย่าทำตัวเป็นเจ้านายสัตว์ป่าเด็ดขาดล่ะ
ทำไมล่ะ
เพราะมันจะทำให้คุณพ่อเศร้า
เข้าใจไหม
เขาใจเลย!
"เราจะไม่ยอมให้คุณได้รับไปด้วยนี้!" ชาวบ้านโกรธถือปืนออกมาไล่หมาป่า
"ฉันขอโทษฉันจะไม่ทำมันอีกต่อไป" หัวหน้าหมาป่าร้องไห้และวิ่งหนีไป
"เราจะไม่ยอมให้คุณได้รับไปด้วยนี้!" ชาวบ้านโกรธถือปืนออกมาไล่หมาป่า
"ฉันขอโทษฉันจะไม่ทำมันอีกต่อไป" หัวหน้าหมาป่าร้องไห้และวิ่งหนีไป
"เราจะไม่ยอมให้คุณได้รับไปด้วยนี้!" ชาวบ้านโกรธถือปืนออกมาไล่หมาป่า
"ฉันขอโทษฉันจะไม่ทำมันอีกต่อไป" หัวหน้าหมาป่าร้องไห้และวิ่งหนีไป
"เราจะไม่ยอมให้คุณได้รับไปด้วยนี้!" ชาวบ้านโกรธถือปืนออกมาไล่หมาป่า
"ฉันขอโทษฉันจะไม่ทำมันอีกต่อไป" หัวหน้าหมาป่าร้องไห้และวิ่งหนีไป
"เราจะไม่ยอมให้คุณได้รับไปด้วยนี้!" ชาวบ้านโกรธถือปืนออกมาไล่หมาป่า
"ฉันขอโทษฉันจะไม่ทำมันอีกต่อไป" หัวหน้าหมาป่าร้องไห้และวิ่งหนีไป
"เราจะไม่ยอมให้คุณได้รับไปด้วยนี้!" ชาวบ้านโกรธถือปืนออกมาไล่หมาป่า
"ฉันขอโทษฉันจะไม่ทำมันอีกต่อไป" หัวหน้าหมาป่าร้องไห้และวิ่งหนีไป
"เราจะไม่ยอมให้คุณได้รับไปด้วยนี้!" ชาวบ้านโกรธถือปืนออกมาไล่หมาป่า
"ฉันขอโทษฉันจะไม่ทำมันอีกต่อไป" หัวหน้าหมาป่าร้องไห้และวิ่งหนีไป
"เราจะไม่ยอมให้คุณได้รับไปด้วยนี้!" ชาวบ้านโกรธถือปืนออกมาไล่หมาป่า
"ฉันขอโทษฉันจะไม่ทำมันอีกต่อไป" หัวหน้าหมาป่าร้องไห้และวิ่งหนีไป
อืม...
เย้!
ยาฮู!
โอ้ไม่!
ทำไมละ?
แม่ก็ไม่รู้
เอ่อ ทุกคนขอโทษนะคะ!
หือ?
ฉันขอเก็บใบไม้ร่วงในป่าได้ไหม
อะไรนะ?
ใบไม้ร่วงค่ะ
แค่ใบไม้ร่วง ไม่ต้องขออนุญาตเราหรอก!
ขอบคุณมากนะคะ!
จะทนได้อีกนานแค่ไหนก็ไม่รู้
อีกไม่นาน เธอก็เริ่มอยากไปร้านขายของแน่ๆ
ก็นั่นนะสิ
โตนะคราวนี้...
แม่ฮะ...
หืม?
อาเมะ! เกิดอะไรขึ้น?
แมวกัด
มันเป็นเพราะนายอ่อนแอ เป็นหมาป่าแท้ๆ
แผลถลอกนิดเดียว
นายต้องเข้มแข็งกว่านี้
ยูกิ
ผมไม่เป็นอะไรใช่มั้ยแม่
ไม่เป็นอะไรจ้ะ
หมูป่ายังสยบให้หนู
ลูกเคยเจอเหรอ
ใช่ค่ะ ลิงด้วย เลียงผาด้วย
หนูไม่กลัวพวกมันสักกะตัว!
มันเผ่นกระเจิงเลย
โดนหนูวิ่งไล่!
ยูกิ
แล้วก็เห็นตอนหนูฉี่ด้วย...
ลูกสัญญาว่าจะไม่ข่มสัตว์ป่า
ลูกจะไม่ดูถูกสัตว์ จำได้ไหม
แต่...
แม่ขอนะ
ก็ได้
ขอบใจจ้ะ
แม่ลูบหัวผมอีกนะฮะ
ไม่เป็นอะไรนะลูกนะ
แต่ว่าจริงๆ แล้ว...
ลูกหมาป่าเติบโตยังไงกันนะ?
ยูกิ เดี๋ยวสิ
ผมจะขี่หลัง
อีกแล้วเหรอ
เร็วๆ ดิ
หมาป่าเริ่มออกล่าหลังจากอายุ 4 เดือน
ขั้นแรก มันจะเริ่มจากสัตว์ตัวเล็กๆ
พอโตเต็มวัย มันจะรวมฝูงแล้ว
รวมฝูง
ไม่เอา
ไม่ง้อหรอก
อย่าวิ่งไปไกลนะลูก
ค่ะ
กลับบ้านกันเถอะ
อาเมะ...
ลูกว่าเรากินผักแบบนี้ได้ไหม
อืม...
ได้แล้ว
ที่นั่น
เสร็จฉันล่ะแก
ดูนั่นสิจ๊ะ อาเมะ
ไม่เป็นอะไรนะ ไม่เป็นอะไร
แม่ดูสิ
นกกาน้ำ!
มีลำธารทางด้านโน้นค่ะ
ชีสส
แม่ฮะ
ทำไมหมาป่าต้องเป็นตัวร้ายตลอดเลย?
ลูกพูดถึงในหนังสือนิทานน่ะเหรอ
ทุกคนเกลียดหมาป่า ตอนท้ายหมาป่าต้องตายทุกเรื่อง
ดังนั้น ผม...
ไม่อยากเป็นหมาป่า
เข้าใจล่ะ...
แต่ลูกรู้มั้ย แม่ชอบหมาป่านะ
ต่อให้ทุกคนเกลียดหมาป่า
แม่ก็จะยืนหยัดปกป้องหมาป่าเสมอ
แม่
มีอะไรเหรอ
มันเหี่ยวเฉาอีกแล้วล่ะ
อะไร?
เป็นโรคเหรอ? ทุกต้นเลยเหรอ
ไม่จริงนะ...
แม่คะ
แล้วเราจะเป็นยังไงคะ
แม่หวังว่าแม่ไม่ได้?
แม่ต้องศึกษาให้มากขึ้นกว่านี้
ลูกจะช่วยแม่ใช่มั้ยจ๊ะ
ใช่ค่ะ
ขอบใจนะ
เข้าบ้านไปก่อน
ค่ะ
สวัสดีค่ะ
ขอโทษนะคะ ที่ไม่เคยไปทักทายที่บ้านเลย
ปลูกพืชกินเองนี่ยากจริงๆ
แค่ทำตามหนังสือไม่พอนะคะ
แต่ที่นี่สวยงามมาก
แวดล้อมด้วยธรรมชาติ
"ธรรมชาติ" เหรอ
พืชผักไม่ใช่ปลูกได้ชั่วข้ามคืน
อืมมม
เธอจะทำผิดพลาดซ้ำๆ
เธอไม่เข้าใจหรือไง
เอ่อก็.. คือ..
หยุดยิ้มได้แล้ว
เธอจะยิ้มทำไม
รอยยิ้มไม่ทำให้อะไรสำเร็จได้หรอก
คนแก่คนนั้นน่ากลัว
ไม่หรอก
แม่ผิดเองที่ไม่รู้อะไรสักอย่าง
ทั้งที่แม่เป็นผู้ใหญ่แล้วเหรอ
ถ้าแม่ให้พ่อสอนอะไรๆ มากกว่านี้ก็ดีสินะ
ฝนตกหนักจริงๆ เลย
สวัสดีค่ะ
คือ...
เอามาฝากให้นะ
อะไรเหรอคะ?
เมล็ดมันฝรั่ง
เอาไว้ปลูกลงดินน่ะเหรอ
ไม่เอาลงดินแล้วจะเอาไปทำอะไรได้ล่ะ
อย่าถือสาที่คุณตาหน้าดุว่าเธอเลยนะ
ไม่เลยค่ะ
ฉันผิดเองแหละค่ะ
สวัสดีจ้ะ!
ฉันขอโทษด้วยค่ะ...
ไม่เป็นไรหรอก
นี่ค่ะ
คุณตานิราซากิ...
ขอบคุณนะคะ ที่ให้เมล็ดมันฝรั่งกับเรา
จะทำเสียหมดแล้วสินี่?
มันต้องเริ่มเตรียมดินก่อน
เธอขุดดินไม่ถูกต้องนะ
ขอโทษด้วยค่ะ
แล้วปุ๋ยล่ะคะ?
ลงใบไม้แห้งหรือยัง?
ลงแล้วค่ะ
งั้นปุ๋ยก็ไม่ต้องแล้ว
พรวนดินแปลงนี้ต่อไปนะ
เราไม่ต้องปลูกเยอะหรอกค่ะ
ฉันอยู่กับลูกแค่สองคนเอง
ไม่ได้ยินฉันสั่งหรือไง?
ได้ค่ะ
ก่อแนวคันดินซะด้วยล่ะ
ได้ค่ะ
ช่องระหว่างคันดินกว้างหน่อยนะ
ค่ะ
ต่ำไป ให้สูงกว่านี้
ค่ะ
หนึ่งสัปดาห์จากนี้ เอามันลงดิน
เกลี่ยก้นหลุมให้ดี ไม่ต้องรดน้ำ ทิ้งมันไว้เฉยๆ
ขอบคุณที่สอนนะคะ
แม่จ๋า เป็นอะไรหรือเปล่า
โอว
สวัสดีค่ะ
มานี่สิ
หือ?
มานี่มามะ
หือ?
มาสิจ๊ะ มามา
ทางนี้แน่ะ
คะ
ปลูกคาโมมิลกับกะหล่ำปรีด้วยกัน ช่วยไล่แมลงกินพืชได้
ไม่จริง
ต้องคึ่นฉ่ายกับกะหล่ำปลี
ไม่ มือใหม่ใช้สูตรนี้ดีกว่า...
ไม่ ไม่ ไม่
คาโมมิลไม่ใช่อาหารสักหน่อยนะ
ลงดินตื้นๆ ไว้ก่อน
ไม่ได้นะ ขั้นแรกต้องรดน้ำที่ก้นหลุม
ไม่ใช่ๆ รดน้ำทีหลัง
ลงต้นอ่อนก่อน
ไม่ แกเข้าใจผิดแล้ว
โปรยปุ๋ยลงไปนิดหน่อย
มากไปมันจะล่อแมลงมากัดกิน
เชื่อว่าที่ไม่พอ
ไม่ ต้องใส่ปุ๋ยมากๆ
ไม่ใช่ ใส่นิดเดียวพอ
อย่าไปฟังมันพูด
อย่าไปฟังมัน
- แกหมายความว่าไง - อะไรของแก
น้ำส้มควันไม้
มันทำมาจากควันเผาถ่าน
กับปุ๋ยคอกจากมูลเป็ดไก่
คำแนะนำอยู่ในถุง
ขอบคุณที่ช่วยเหลือทุกอย่างเลยนะคะ
ขอโทษนะ
ที่เรามากันโดยไม่บอกล่วงหน้า
ไม่หรอกค่ะ
เธอคงลำบากนะ ปรับตัวกับสถานที่ใหม่
ฉันกำลังเรียนรู้สิ่งใหม่ๆ ทุกวันค่ะ
มีคนเมืองมาอยู่ที่นี่กันเรื่อยล่ะ แต่ส่วนใหญ่อยู่ได้ไม่นาน
คนหนุ่มๆ สาวๆ ด้วยเหรอคะ
เปล่า ส่วนใหญ่เป็นคนแก่วัยเกษียณ
แปลกนะ คนแก่แล้วยังไม่มีน้ำอดน้ำทน
ฉันไม่ควรจะพูดนะมันเหมือนโม้
แต่คนไม่แน่จริงอยู่ที่นี่ไม่ได้หรอก
ดินเหนียวระบายน้ำไม่ดี...
... และหิมะตกหนักมาก
เราต้องช่วยเหลือเกื้อกูลกัน
เดิมทีเรานึกว่าคุณอยากอยู่ลำพัง
ดีจังนะ มีคุณแม่ลูกเล็กๆ เพิ่มมาอีกคน
มีอะไรไหว้วานกันได้นะ
งั้นก็...
ทุกวันนี้ใช้เงินออมก้นถุงเหรอ
ฉันควรจะเริ่มหางานทำ
มันไม่ง่ายหรอกนะ ไอ้เรื่องหางานทำ
ต้องหาที่รับเลี้ยงเด็ก นั่งรถหลายชั่วโมงเลย
เหรอ
โรงเรียนอนุบาลคืออะไร?
หือ
ทำไมเราไม่ได้เข้าล่ะ
เพราะว่า...
หนูอยากไปโรงเรียนอนุบาล
ไม่
จะไป
ไม่ได้
หนูจะไป!
จะไป จะไป... จะไป จะไป...
หนูอยากไปโรงเรียนอนุบาล!
ยูกิ กินอาหารเย็นนะ
หนูรู้ว่ามันเป็นความลับ
หนูก็จะเป็นเด็กดีนี่นา
แม่รู้ แต่...
หนูจะเป็นเด็กดีจริงๆ นะ...
ย-ยูกิ...
คุณเลี้ยงหมาด้วยเหรอ?
เอ่อเอ่อ... ดี...
มันดูเหมือน หมาป่า
ฮะ
มันเป็นหมาป่าใช่มั้ยแก
อย่าเหลวไหลสิ! หมาป่าสูญพันธุ์ไปแล้วจากญี่ปุ่น
มันเป็นหมาพันธุ์ผสม เยอรมันเชพเพิร์ด
ใช่มั้ย ฮานะ ฉันพูดถูกใช่มั้ย
หมาตัวนั้นไปไหนแล้ว
สวัสดีคุณป้านิราซากิ
ไงจ๊ะยูกิ
วันนี้อารมณ์ดีจังนะ
ลูกสาวกับหมาใส่เสื้อผ้าเหมือนกันเลย?
น่ารักจริงๆ นะ
ย-ยูกิ...
เป็นอะไรเหรอ ฮานะ
สวัสดีค่ะ
สวัสดี!
คุณตานิราซากิ อยู่ไหนนะ
มันฝรั่งสดใหญ่ดีจัง
ต้องขอบคุณคุณด้วยค่ะ
พืชผักของเราเสียหายหมด
โดนอะไรเหรอคะ?
หมูป่าน่ะสิ
เอานี่ไปนะ
เยอะไปค่ะ
ไอ้พวกหมูป่าเอ๊ย...
โอ้ใช่ ขอบคุณสำหรับมันฝรั่งนะ
มันแอบมาขุดทุกอย่าง ไม่ให้สุ่มให้เสียงเลย
มันไปไกลถึงแปลงผักบ้านซากาอิเลยนะ
- นี่ให้เธอนะ - หนักจัง
ฮานะ แปลงผักของเธอเท่านั้น ที่ไม่โดนสัตว์ป่าแอบมาทำลาย
บ้านคุณอยู่ใกล้ภูเขามากที่สุด
มีเคล็ดลับยังไงเหรอ
เปล่านี่คะ
เราทุกคนอยากรู้น่ะ
เคล็บลับคืออะไรฮะ?
ปวดท้องฉี่!
ยูกิกำลังเยอะดีจัง
บางทีเอ่อ...
อะไรเหรอ
เอ่อ.. เปล่าหรอกค่ะ
โอ้โห ขอบคุณมากค่ะ
ไม่เป็นไรจ้ะ
ตอบแทนที่เธอให้มันฝรั่งเรา
คงทานได้พักใหญ่เลย
ฉันดีใจที่ฉันมีคุณบางส่วนแล้ว
อยากได้อีกก็บอกฉันได้เลยนะ
โอ้ ตู้เย็นใบเล็กน่ารักจัง!
หือ?
- เอาล่ะยก - ฉันรับไว้ไม่ได้หรอกค่ะ
ไม่ต้องคิดมาก
มันเก็บอยู่เฉยๆ ในโรงนา
แต่ว่า...
รับไปเถอะ
เดี๋ยวคุณตาอารมณ์เสียหรอก
"คุณตา" เหรอ
ฮานะจังอย่างนั้น ฮานะจังอย่างนี้
แอบรักสาวแน่เลย
เขาอายุ 90 นะ
เขาบอกให้ทุกคนเอาใจใส่ดูแลเธอ
ทำไมแกมาบอกเธอซะล่ะ
เพราะอย่างนี้นี่เอง
ฉันเข้าใจแล้วค่ะ ว่าทำไมต้องปลูกพืชหลายแปลง
ฉันไม่ชอบ
ทำไมเธอชอบยิ้มโง่ๆ อย่างนั้นนะ
หยุดหัวเราะนะ
มีอะไรตลกนักเหรอ
เราย้ายมาอยู่ที่นี่ เพื่อหลบสายตาคนอื่น
แต่เรากลับเข้ากันได้ดี กับชาวบ้านแถวนี้
ทีแรกก็ลำบากอยู่ค่ะ
แต่ฉันคิดว่าเราจะหาทางรับมือได้
ว้าว! สุดยอดเลย
มม-แม่!
เอเมะ
อาเมะ แม่ อาเมะเกิดเรื่องแล้ว
ม-มอ
ม -
อาเมะ
อาเมะ!
แม่...
อาเมะ!
แม่...
อาเมะ...
เอเมะ!
ลืมตาสิลูก อาเมะ!
ลืมตาสิลูก!
อาเมะ
ลืมตาสิลูก...
อาเมะ...
แม่ฮะ แม่บีบแรงจังเลย
อาเมะ!
ผมเห็น
นกกระเต็นตัวใหญ่มากๆ
นกกระเต็นสวยจริงๆ เลยฮะ
ผมรู้สึกว่าวันนี้ผมคงจับมันไม่ได้
วันนี้ผมรู้สึกต่างไปจากวันอื่นนะฮะ
ผมไม่กลัวเลย
อยู่ๆ ผมก็รู้สึกว่า ผมทำอะไรได้ทุกอย่าง
แล้วจากนั้น...
แม่ร้องไห้ทำไม
แล้วเรามาทำอะไรตรงนี้?
ตอนหลังแม่เล่าให้ฟังว่า ไม่เคยรู้สึกหวาดกลัวอะไรเท่านั้นมาก่อน
นับจากวันนั้น อาเมะก็เปลี่ยนนิสัย กลายเป็นอีกคนหนึ่งไปเลย
หลังฤดูหนาวยาวนาน ใบไม้ผลิก็มาเยือน...
ฉันอยากเข้าโรงเรียนเด็กประถม เหมือนเด็กคนอื่นๆ บ้าง
เพื่อให้แม่มั่นใจ
ฉันทำทุกอย่างที่แม่พูด
ในที่สุดแม่ก็ยอมให้ฉันไปโรงเรียน
แต่ว่ามีเงื่อนไขนึง
ไม่ว่ายังไง...
... ห้ามกลายร่างเป็นหมาป่า
หนูรู้แล้ว
สัญญานะ
หนูจะทำตัวดีๆ
"หนึ่ง สอง คาดสายรองเท้า"
คืออะไรเหรอ?
คาถาป้องกันไม่ให้กลายร่างเป็นหมาป่า
คาถาเหรอ?
ทำแบบนี้นะ "หนึ่ง สอง คาดสายรองเท้า"
หนึ่ง...
... สอง คาดสายรองเท้า
หนึ่ง สอง คาดสายรองเท้า
เร็วๆ ค่ะ
หนึ่ง สอง คาดสายรองเท้า
ฉันไม่เคยแวดล้อม อยู่กับคนมากมายแบบนี้
ฉันหวังตั้งใจมาก อยากมาโรงเรียน
แต่จู่ๆ ก็ไม่แน่ใจแล้วว่า
จะสนุกกับโรงเรียน
แต่ก็เป็นเพียงแค่แรกๆ เท่านั้น
พ่อ หนูไปละนะ
แล้วเจอกันค่ะ
บ๊ายบาย ระวังตัวนะ!
ค่ะ!
อรุณสวัสดิ์ ชิโนะ
อรุณสวัสดิ์ ยูกิ
ฉันจองที่ไว้ให้เธอ
ขอบใจนะ
ประถม 1
ใครตอบได้บ้าง?
หนูค่ะ!
นี่ๆ อย่างวิ่งลงบันไดนะ
สู้ๆ ยูกิ
เธอทำได้ ยูกิ
วิ่งเร็วจี๋เลย
เธอชนะ!
ฉันรู้ว่าเธอต้องทำได้!
ขอบคุณมากค่ะ
ไม่เป็นไรค่ะ
เสร็จแล้วจ้ะลูก
นี่คือ..
อุทยานธรรมชาติ นิอิกาวะ
ขอบคุณที่รอนะ ไปกันเถอะครับ
สวัสดี ผมชื่อ เทนโดะ
ยินดีต้อนรับสู่อุทยาน นิอิกาวะ
สวัสดีค่ะ
ดูแลธรรมชาติไม่ใช่งาน เฉพาะเจ้าหน้าที่อุทยานเท่านั้น
การศึกษาสิ่งแวดล้อม การลงพื้นที่ สังเกตพันธุ์พืช และสัตว์ป่า
มันคือ 3 จุดหลักในงานของเรา
ความรับผิดชอบของเราหลากหลาย
เราจึงต้องมีความรู้เฉพาะทาง และรู้ในเรื่องทั่วๆ ไป
เจ้าหน้าที่อุทยานงานยุ่งมาก เราจึงต้องหาผู้ช่วยทำงาน
เรียนให้ทราบตรงๆ เลยนะครับ งบค่าแรงในส่วนนี้มีจำกัดมาก
ประมาณพนักงานฝึกงานที่หวังจะ ก้าวขึ้นมาเป็นเจ้าหน้าที่อุทยานต่อไป
นักเรียนมัธยมปลายทำงานพาร์ทไทม์ ได้ค่าแรงรายชั่วโมงสูงกว่า
พอจะ...
รับได้ไหมครับ
อืม...
ได้ยินว่า.. คุณมีหมาป่าที่นี่ตัวหนึ่ง
มันเป็นหมาป่าแม็คเคนซี่ วาเล่ย์
มันเงียบจังค่ะ
มันแก่แล้ว
ท่านประธาน...
ขอตัวก่อนนะ
สวัสดี
ฉันมีบางอย่างที่ต้องการถามคุณ
เขาเป็นลูกชายของหมาป่า
พ่อเขาตายไปแล้ว
ฉันเป็นแม่ แต่ไม่รู้วิธีเลี้ยงลูกหมาป่า
คุณเติบโตเป็นหมาป่ายังไง?
บอกฉันได้ไหม คุณโตมาในป่ายังไงคะ
ขอโทษนะครับ
เจ้าของเดิมเป็นผู้มีอันจะกิน เขามีใบอนุญาตพิเศษ
หลังเขาเสียชีวิต ไม่มีใครดูแลหมาป่าตัวนี้
มันเกิดในสวนสัตว์ที่มอสโคว์
ไม่ได้เกิดในป่าเหรอ?
ในสวนสัตว์ไม่ค่อยมีหมาป่าธรรมชาติ
ลูกตัวที่เหลือ ถูกส่งกระจายไปสวนสัตว์อื่น
เรารับนกป่า และหมาแร็คคูนที่บาดเจ็บ
หลังจากมันหายดีแล้ว
ต่อไปเราจะนั่งรถแบบนี้เป็นประจำ
ลูกโอเคหรือเปล่า?
แม่จะทำงาน ศึกษา และสอนลูก
เกี่ยวกับภูเขาและธรรมชาตินะ
เป็นครั้งแรกที่ผมเห็นตัวจริง
หมาป่าน่ะเหรอ?
พ่อเป็นแบบนั้นไหมฮะ
ไม่หรอก
ดีฮะ
ทำไมเหรอ
เพราะว่า ผมว่าเขาดูเศร้านะฮะ
ผมอยากรู้จักกับพ่อจัง
แม่รู้จ้ะ แม่ก็คิดถึงพ่อ
ระหว่างที่แม่ฉันกำลังหางานทำ
ฉันก็ค้นพบกับสิ่งที่น่าตะลึง
เธอเก่งจัง
เธอก็เก่งนะ
ฉันเจอโคลเวอร์ที่มีสี่ใบ!
เหมือนกันเลย
ยูกิจัง!
เจออะไรบ้างหรือยัง?
อ๋อ!
เจอสิ นี่ไง!
ฉันเป็นเด็กผู้หญิงคนเดียวที่สนุกกับการเล่น เอางูมาพันรอบแขน
แม่ฉันซื้อให้นะ!
ว้าว น่ารักจัง!
ฉันได้นี่เป็นของขวัญวันเกิด
โชคดีนะ
ยูกิ เธอมีของอะไรสะสมบ้าง
อยู่แล้ว
ไหนดูบ้าง
ที่นี่คุณไป
ฉันเป็นเด็กผู้หญิงคนเดียว ที่สนุกกับการสะสม กระดูกของสัตว์ตัวเล็กตัวน้อย และซากสัตว์เลื้อยคลาน
เมื่อฉันได้รู้ว่าตัวเอง แตกต่างจากเพื่อนผู้หญิงคนอื่นๆ
ฉันรู้สึกอับอายในความเป็นตัวเอง
ฉันตัดสินใจที่จะควบคุมนิสัย เคร่งขรึมที่สุดที่จะทำได้
ห้ามหัวเราะนะ
นี่เรื่องจริงจังของหนูนะ
ลูกน่าจะทำอย่างที่ลูกชอบนะ
หนูไม่อยากให้เพื่อนๆ เห็นหนูเป็นตัวประหลาด
งั้นก็ตามใจ
หือ
แม่ตัดกระโปรงชุดใหม่ให้ฉัน ฉันจำได้ว่าตัวเองมีความสุขมาก
ฉันแต่งตัวเหมาะกับเพื่อนในชั้น
และเข้ากันได้กับเพื่อนผู้หญิงคนอื่นๆ
สวัสดีจ้ะ
สวัสดี
โอ้ว้าว ยูกิ กระโปรงเธอสวยจัง
ฉันชอบมากเลย
ดีแค่ไหน
ฉันอธิบายไม่ถูกเลยว่า กระโปรงตัวนี้ช่วยชีวิตฉันไว้แค่ไหน
ไปกันเถอะ!
ใช่
ปีถัดมา อาเมะเริ่มไปโรงเรียนแบบไม่เต็มใจ
ฟังนะ
"หนึ่ง สอง คาดสายรองเท้า" เข้าใจไหม
โรงเรียนอยู่ทางนี้!
"ประถม 1"
"ประถม 2"
"ประถม 1"
"ประถม 2"
"ประถม 3"
"ประถม 4"
"ประถม 3"
อรุณสวัสดิ์ค่ะ
อาเมะ ไม่ไปเรียนเหรอ
ฮะ
โดดเรียนเหรอ?
ฮะ
ยินดีต้อนรับเสมอนะ
ขอบคุณมากนะคะ
ตรงนี้เป็นสระค่ะ
มีกบภูเขาชนิดที่มีหางนะคะ
ฮานะจ๊ะ มาช่วยทางนี้หน่อย
ค่ะ
นักเรียนทุกคน ฟังทางนี้?
เรามีเพื่อนใหม่มาเรียนด้วย
นี่คือ โซเฮ ฟูจิอิ
ทักทายเพื่อนสิ
ฉันโซเฮ ฟูจิอิ ยินดีที่รู้จัก
ยินดีที่รู้จัก!
นี่ บ้านเธอเลี้ยงหมาหรือเปล่า
อะไร? ทำไม?
เธอมีกลิ่นเหมือนสัตว์ติดตัว
ไม่ได้เลี้ยง
ฮะ? แปลก
ฉันมั่นใจว่าเธอเลี้ยงนะ
ทำอะไรน่ะ?
ไม่มีอะไร แค่ดมกลิ่นน่ะ
กลิ่นอะไร?
ไม่เป็นไร บางทีฉันอาจคิดไปเอง
ใบไหนดีนะ?
เอาละ ใบนี้
โธ่ แย่เลย?
โอ้, ยูกิ
มาเล่นด้วยกันซิ โซเฮตลกดีนะ
ฉันต้องเอาหนังสือไปคืน
เขาเป็นอะไรน่ะ?
ปกติเขาไม่เป็นงั้นนะ
เอ่อ ยูกิ คือว่า...
นี่ ยูกิ คือว่า...
นี่ ยูกิ!
ยูกิ!
นี่ ยูกิ!
เธอพูดมาสิ
พูดอะไร
ฉันทำอะไรไม่ถูกใจเธอ
ก็ไม่มีนี่
เธอไม่ชอบฉัน
เพราะฉันเป็นเด็กใหม่ใช่ไหม?
เธอเข้าใจผิดแล้ว
งั้นหลบหน้าฉันทำไม
ฉันไม่ได้หลบหน้าเธอ
หนึ่ง สอง สายคาดรองเท้า
รอฉันด้วย
เฮ้
รอฉันด้วย
หนึ่ง สอง สายคาดรองเท้า
ไปให้พ้นนะ
เธอ...
อย่ามายุ่งกับฉันนะ!
หยุดเถอะ
อย่ามาแตะต้องตัวฉัน
ยูกิ! ยูกิ!
ฮานะ โทรศัพท์
ค่ะ
ฮัลโหล
ขอโทษที่โทรตามจากที่ทำงานนะ
เขาเลือดออกที่ศีรษะค่ะ?
หูผมต่างหาก
ยูกิ
เธอไม่ได้พูดอะไรสักคำ
ลูกทำร้ายเขาจริงๆ เหรอจ๊ะ
ขอโทษเพื่อนหรือยัง
ขอโทษเพื่อนสิ
ขอโทษเขา!
ฉันขอโทษนะ
เราขอโทษจริงๆ ค่ะ
นั่นคือคำขอโทษจากเธอ, คุณผู้หญิง
ค่ารักษาอยู่ในการประกันภัย ของโรงเรียน
คิดว่าขอโทษคำเดียว จะพ้นผิดได้เลยงั้นเหรอ
เธอจะรับผิดชอบยังไง ถ้าเขาหูพิการ?
พ่อแม่ต้องรับผิดชอบ การกระทำของลูก
ฉันต้องการให้คุณชดใช้สิ่งที่ทำลงไป?
บางทีเราน่าจะไปคุยกันที่อื่นนะ
ฉันอยากรู้ว่าเธอจะทำยังไง ก่อนที่ฉันจะ...
หมาป่า
หือ
หมาป่าทำผมฮะ
มันเป็นหมาป่าน่ะ
โซเฮ? ลูกพูดหมายความว่าไง?
โซเฮ
ไม่เพียงแค่กระโดดไปสู่ข้อสรุป
แต่เธอได้รับการแสดงที่แปลกเมื่อเร็ว ๆ นี้
ยูกิจะไม่ทำอะไรเช่นนั้น!
เห็นได้ชัดว่าเธอเป็นมัน
เซอร์
ดังนั้นมันจึงเป็น ...
เกิดอะไรกับโซเฮเหรอ?
เขาจะกลับบ้านก่อน
ทำไมล่ะคะ?
เพราะเขาได้รับบาดเจ็บ
เขาบาดเจ็บได้ยังไง?
คือว่า...
ใครทำร้ายเขา?
เอ่อ...
ยูกิ!
เธอทำเขาเหรอ
เธอเป็นอะไรหรือเปล่า
เพื่อให้มันเป็นเธอ
ใช่แล้ว, เราสกอตแลนด์ยาร์ด
หุบปาก
นักเรียน เงียบๆ ก่อน
ไม่ได้ผลค่ะแม่
คาถาป้องกัน หนูพยายามกี่ครั้งก็ไม่ได้ผล
แม่ว่า...
หนูจะโดนไล่ออกจากโรงเรียนไหม?
แม่ว่า เราจะโดนไล่ออกจากบ้านไหม?
หนูขอโทษนะ
หนูขอโทษจริงๆ!
แม่, หนูเสียใจมาก!
มันต้องโอเค ทั้งหมดมันเป็นเรื่องปกติ
โซเฮ?
การบ้าน.. โซเฮเอามาให้
โซเฮ เอามาให้
โอ้ววว
โซเฮ
วันนี้ยูกิอยู่ที่บ้านชิโนะ
เข้าใจแล้วครับ
รอเดี๋ยวก่อน
มาไกลเลยนะ
เธอมาทุกวันเลย ขอบใจนะ
ผมอยากให้ยูกิไปโรงเรียน
วันนั้นที่เธอบอกว่า หมาป่าทำร้ายเธอ
เธอหมายความว่าไง?
คือว่าผมน่ะ... เอ่อ...
คุณน้าอาจจะไม่เชื่อผมก็ได้
แวบหนึ่งผมเห็นหมาป่านะ
รู้สึกตัวอีกทีผมก็เจ็บที่หู
ฉะนั้นต้องเป็นเจ้าหมาป่าตัวนั้น
ไม่ใช่ความผิดของยูกิหรอก
แต่ทุกคนคิดว่าผมพูดอำเล่น
เข้าใจล่ะ
ขอถามอีกสักอย่างนะ
เธอเกลียดหมาป่าไหม?
ผมไม่เกลียดมันหรอกฮะ
เหมือนฉันเลยจ้ะ
เฮ้...
เธออยากดูไหม
วา? -?
อุ๊ย!
เจ๋งใช่ไหมล่ะ
ลองแตะดูไหม?
ไม่เจ็บแล้วใช่ไหม?
มันคันๆ
ไปเถอะ
ไปข้างนอกนะฮะ
.. ไปไหนลูก?
ไปหาเซนเซ
เซนเซคนไหน?
คนไหน ก็เซนเซของผมไง...
จ้ะ ลูกไปคนเดียวได้เหรอ?
ฮะ
ระวังตัวนะ
ฮะ
อย่ากลับค่ำนะ
ฮะ
ยูกิอยู่ไหนล่ะ?
ไปโรงเรียนค่ะ
ดีแล้ว อาเมะล่ะ?
เขามาๆ ไปๆ ค่ะ
นั่นไม่ใช่ปัญหาหรอก
เจ้านี่มีแวว โดดเรียนตั้งแต่ชั้นประถมแล้ว
เหมือนเอดิสันกับฉันนั่นแหละ
แหม คุณตาก็พูดไปนั่น?
ยังมีคนอื่นอยู่ในภูเขาอีกเหรอคะ?
ภูเขาเหรอ
อาเมะ บอกว่าไปหาเซนเซ
ฉันนึกว่าเขาหมายถึงคุณตานิราซากิ
ก็ไม่รู้ซิ?
ใครจะเข้าไปในหุบเขา ช่วงฤดูเพาะปลูกล่ะ
เซนเซรู้ทุกอย่าง
ทุกอย่างเกี่ยวกับภูเขา
แปลกจัง ลูกสนิทสนมกับผู้ใหญ่ด้วย
พาเขามาเที่ยวบ้างสิ
แม่อยากขอบคุณเขา ยัง...
เซนเซไม่มาพบมนุษย์หรอก
เขาอยู่แต่ในหุบเขาตลอด
แต่.. เขาอาจจะยอมพบแม่นะ
นั่นเซนเซ... เขาเป็นปรมาจารย์แห่งภูผา
ขอบคุณที่ช่วยเหลือสอนสั่งอาเมะค่ะ
ธรรมชาติบ้านเกิดของฉัน
น้ำร้อนพร้อมแล้ว
พี่น่าจะไปเรียนกับเซนเซอีกคน
พี่จะล่าสัตว์เก่งขึ้นนะ
ฝึกวิ่งเต็มฝีเท้าในผืนป่า
อ่านภูมิประเทศมีอะไรให้รู้อีกเยอะ
จริงๆมันจะช่วย
ค้นหาลำธาร สภาพอากาศ
เรียนรู้พรมแดน และอยู่ร่วมกับหมาป่าอื่นๆ
ฉันจะไม่ไปหรอก
ทำไมล่ะ?
แล้วทำไมเธอไม่ไปโรงเรียน?
ภูเขาน่าสนใจกว่า
มันคือโลกใหม่
ปล่อยมันไว้ตรงนั้นแหละ
ทำไม
ไปโรงเรียนได้แล้ว!
ไม่อยาก
ทำไม?
เพราะฉันเป็นหมาป่า
เธอเป็นมนุษย์
เป็นหมาป่า
ฉันจะไม่กลายร่าง เป็นหมาป่าอีกต่อไป
ทำไม?
นั่นสิทำไม
เพราะฉันเป็นมนุษย์
เพราะฉันเป็น มนุษย์ เข้าใจไหม?
ก็ทำไมล่ะ
เลิกถามว่าทำไมๆ!
พี่เป็นหมาป่านะยูกิ หมาป่า?
หุบปาก! นายไม่รู้อะไรสักอย่าง!
รู้อะไรล่ะ
นายเริ่มไปเรียนตั้งแต่พรุ่งนี้เลย!
ไม่ไป
นายต้องไป
ไม่ไป
อยากเจ็บตัวใช่ไหม?
เกิดอะไรขึ้น
ยูกิ อาเมะ
หยุดนะ ทั้งสองคนเลย
หยุดนะ ยูกิ! อาเมะ!
ยูกิ!
อาเมะ
อาเมะ?
ยูกิ กับ อาเมะ เริ่มเดินไป ตามเส้นทางที่พวกเขาเลือก
มันคือสิ่งที่ฉันต้องการเพื่อลูก
แต่ทำไมนะฉันถึงไม่สบายใจ?
คุณคิดยังไงคะ?
ปีสุดท้ายที่ฉันเรียนชั้นประถมต้น มีฝนตกมากเป็นประวัติการณ์
อาเมะเข้าไปในหุบเขาบ่อยๆ
เขาเป็นห่วงว่า ฝนตกหนัก จะมีผลต่อเซนเซของเขา
พืชพันธุ์ และสัตว์ป่าแห่งภูผา
อาเมะ
นี่ลูกไปไหนมา?
ตัวเย็นจัง
แม่จะเตรียมน้ำอุ่นให้อาบนะ
เซนเซขาเจ็บ เคลื่อนไหวไม่ได้
ผมคิดว่าเขากำลังจะตาย
จะต้องมีคนสืบทอดหน้าที่ของเขา ดูแลภูผาต่อไป
อาเมะ
เลิกเข้าไปในหุบเขาได้แล้วนะ!
ฟังแม่
ลูกเพิ่งสิบขวบ ยังเด็กอยู่นะ
ถึงหมาป่าวัยสิบปี จะโตเป็นผู้ใหญ่ แต่ลูก...
ได้โปรด
อย่าเข้าไปในภูเขาอีกเลยนะ
เห็นแก่แม่.. เถอะนะ
อยู่บนเขา!
เขาจะชู้ต!
ชู้ต โนบุมิชิ!
ส่งบอลมา
รู้อะไรไหม
อะไร?
ฉันบังเอิญได้ยินพ่อแม่ฉันคุยกัน
อือ
แม่ของโซเฮกำลังจะแต่งงานใหม่
อะไร? ไม่มีทาง!
ทำไมล่ะ?
เพราะเขาสวยไง
งั้นโซเฮก็จะได้พ่อใหม่แล้วสิ?
ดีแล้วล่ะ
แต่โซเฮ ยังไม่รู้เรื่องนี้เลย
อะไร? จริงสิ? ทำไม?
จริงเหรอ?
อย่าพูดไปนะ รู้ไหม? มันเป็นความลับ
ใช่
มันลดลง! เย้!
คะแนนตอนนี้เท่าไหร่?
ชิท!
ชู้ตดี
อรุณสวัสดิ์ครับ
วันนี้กลางวันจะมีแดดแรง
แต่มีฝนตกหนัก จากช่วงบ่ายอ่อนๆ ไปจนค่ำ
อากาศชื้นจัง!
ยูกิ
อยู่บ้านนะวันนี้
อยู่กับแม่
ทำไมล่ะ?
เดี๋ยวไม่ทันรถนะลูก
ค่ะ, หนูจะได้รีบไป
นายอยู่กับแม่สิ
ไปนะคะ!
ระวัง
... วันที่ชัดเจนตามมาด้วยปริมาณน้ำฝน
สถานที่บางแห่งอาจพบพายุฝนฟ้าคะนองเช่นกัน
ในทิศตะวันตกเฉียงใต้วันที่ชัดเจนตามมาด้วยปริมาณน้ำฝน
อาเมะ
อาเมะ!
เข้าบ้านสิลูก
ปัญหาคือ ถามว่านกนางแอ่น บินได้ไกลแค่ไหนในสามชั่วโมง
รู้ไหม "70 กิโลเมตรต่อชั่วโมง" หมายถึงอะไร?
มันคือความเร็ว และระยะทางที่มันไปได้ในหนึ่งชั่วโมง
นกนางแอ่นบินได้ 70 กิโลเมตร ในหนึ่งชั่วโมง
แนวพายุกำลังเคลื่อนลงใต้
ทำให้อากาศแปรปรวนครอบคลุมพื้นที่
เป็นไปได้ที่จะมีพายุฟ้าคะนอง และลมกรรโชกแรงตามมา
ประมาณการณ์น้ำฝน
น่าจะสูงกว่า 70 มิลลิเมตรต่อชั่วโมง ในพื้นที่ต่ำ
และสูงกว่า 100 มิลลิเมตร บนภูเขา
การเตือนล่วงหน้า ว่าจะมีฝนตกหนักและน้ำท่วม...
เอาละนักเรียน นั่งก่อนนะ
พายุฟ้าคะนองกำลังมาทางเรา
บ่ายวันนี้เรางดเรียน
ดีจังเลย!
ครูจะติดต่อให้พ่อแม่ทุกคนมารับ
รอผู้ปกครองอยู่ในโรงยิมกันนะ
ไฟดับ?
ผมต้องไปแล้ว
ได้ค่ะ ฉันไปเดี๋ยวนี้
อาเมะ! เราไปรับยูกิกันเถอะ
อาเมะ
อาเมะ? ลูกอยู่ที่ไหน?
อาเมะ
อาเมะ ลูกอยู่ที่ไหน?
อาเมะ
ตากาฮิโร่
แม่ฮะ!
เคโกะ?
คุณพ่อ!
เทือกเขาแอลป์เป็นหมื่น -
พ่อแม่เราอยู่ไหนนี่...
ไม่ต้องห่วงหรอก
แต่ว่า...
ถ้าติดอยู่ที่นี่ เราก็เล่นเกมกันทั้งคืนไปเลย
เกมเหรอ?
ผมจะเล่น!
ว้าว, น่าสนุกนะ
เหมือนเข้าค่าย!
พี่จะไปเอาไพ่ก่อนนะ
โอเค
เธอเล่นเป็นเหรอ?
เล่นยายแก่กินน้ำเป็นนะ
ซื่อบื้อ
นี่! อย่าทะเลาะกัน
ชิโนะ
โอ้, พ่อ!
มาช้าจังเลย
ขอโทษที พายุหนักมาก
ยูกิ เราจะพาเธอไปส่ง
หือ?
ไปด้วยกันเถอะ ยูกิ
เอ่อ... แต่...
ไปเถอะ
ขอบคุณมาก
แต่แม่ฉันคงกำลังมารับแล้ว
ไม่เป็นอะไรหรอก
จริงๆ นะ...
ฉันควรอยู่ที่นี่ถ้าแม่มาน่ะค่ะ
ก็จริงนะ
ไว้เจอกันนะ
บ๊ายบาย
อาเมะ!
ลูกอยู่ไหน อาเมะ?
อาเมะ
อาเมะ?
ลูกอยู่ไหน?
ทำไมโซเฮช้าจังเลยนะ
พี่ยูกิ?
หือ? พี่ยูกิกลับบ้านแล้วเหรอ?
เอาละทุกคน ฟังนะ?
ครูจะพาคนที่เหลือ ขึ้นรถโรงเรียนไปส่งบ้านนะ
รับ รองเท้าของเธอ และประกอบที่นี่
อาเมะ
เดี๋ยว!
รอแม่ด้วย
อาเมะ
อาเมะ...
ลูกอยู่ไหน?
โอ้โฮ!
เธอมาทำอะไรที่นี่
เพราะว่า...
เธอไม่ได้กลับไปไง
หือ?. ไม่มีใครอยู่แล้ว
ทุกคนกลับบ้านหมดแล้วเหรอ?
เหลือแค่เราเท่านั้น
เกิดอะไรขึ้นกับแม่กันแน่นะ...
หนาวแฮะ
เราเดินไปกันเถอะ
ยูกิ
มาแล้ว
ถ้าไม่มีใครมารับเราล่ะ?
เราก็อยู่ที่นี่สิ
นั่นเป็นไปไม่ได้หรอก
เรานอนในห้องพยาบาลก็ได้
แล้วอาหารล่ะ
ของเหลือจากมื้อกลางวัน
ถ้าพวกเขาไม่กลับมา?
เราจะอยู่ที่นี่ตลอดไปเหรอ?
เราก็หางานทำ
ส่งหนังสือพิมพ์ก็ได้
พวกเขาไม่จ้างเด็กหรอก
เราก็อ้างว่าเราเรียน ม.ต้นแล้ว
เราดูเหมือนเด็กโตไหม?
ไม่
ไม่เหมือนเหรอ?
ฉันอยากโตเป็นผู้ใหญ่เร็วๆ
เหมือนกันเลย
อาเมะ...
ลูกกำลังหนาวตัวสั่นหรือเปล่า
ลูกหลงทางและร้องไห้ใช่ไหม...
แม่...
แม่ต้องปกป้องลูก...
ฉันจะต้อง...
ปกป้องลูก...
สวัสดี มีใครอยู่ที่นี่ไหม?
เขาไปแล้ว
หัวใจฉันเต้นไม่เป็นส่ำเลย
เฮ้ ทำไมเราต้องซ่อนล่ะ?
นี่
มันเหมือนมหาสมุทร
กลืนกินโลก
เราต้องหลบซ่อนอยู่ที่นี่ตลอดไปเหรอ
ก็ถ้าพ่อแม่เราไม่มารับ
ทำไม
แต่ฉันมั่นใจว่าแม่เธอจะมานะ
ไม่มาหรอก
ทำไมล่ะ? แม่...
แม่ฉันแต่งงานใหม่
แม่ท้องแล้วด้วย
ได้ลูกคนใหม่ แม่ก็ไม่ต้องการฉันแล้วล่ะ
แต่แม่เธอเคยเป็นห่วงเธอมากนะ
ฉันไม่แคร์อะไรหรอก
ฉันจะหนีออกจากบ้าน
ออกไปเป็นนักมวย หรือนักมวยปล้ำ
เป็นหมาป่าเดียวดาย
เจ๋งไหมล่ะ
เธอผอมยังกับกุ้งแห้ง
เป็นนักมวยไม่ได้
อีกหน่อยฉันจะแข็งแรง
และอยู่ด้วยตัวเอง
โซเฮ ..
ฉันอยากกล้าพูดความจริง
และยังยิ้มได้แบบเธอนะ
โซเฮ
ฉันคือหมาป่าที่ทำร้ายเธอวันนั้น
เป็นฉันเอง
ฉันตั้งใจจะบอกเธออยู่หลายครั้ง
มันยากน่ะ ที่จะบอกความลับนี้กับใคร
ฉันรู้มาตลอด
ฉันไม่บอกความลับของเธอ กับใครหรอก
ไม่มีวันบอก
เพราะงั้น...
ไม่ต้องร้องไห้แล้วนะ
ฉันไม่ได้ร้องไห้ มันเป็นเม็ดฝน
ขอบใจนะ
อาเมะ ลูกอยู่ไหน?
อาเมะ
แม่ตามหาลูกนะ
เราไปรับยูกิกลับบ้านกันเถอะ
ฮานะ
ฉันคิดถึงเธอ
ขอโทษที่เธอ ต้องรับปัญหาทั้งหมดคนเดียว
ฉันขอโทษ
ฉันเฝ้าดูเธออยู่ตลอดนะ
ใช่ฉันรู้
เธอเลี้ยงลูกของเราได้ดีมาก
ไม่หรอก
ฉันเลี้ยงมั่วมากเลย
เธอทำดีแล้ว
ยูกิ กับ อาเมะ เติบโตมาดี
แต่ฉัน...
อาเมะ...
เขาหายตัวไป
อาเมะ
เขาไม่เป็นอะไรหรอก
แต่...
ตอนนี้เขาเป็นผู้ใหญ่แล้ว
เป็นผู้ใหญ่เหรอ?
เขาค้นพบโลกของเขาแล้ว
อาเมะ...
อาเมะ
จะไปจริงๆ เหรอ?
แต่ว่า...
แม่ยังไม่ได้ทำอะไรเพื่อลูกเลย
ไม่ได้ทำเลย...
ทำไมล่ะ...
เดี๋ยวก่อน!
อาเมะ
อาเมะ!
อาเมะ
อาเมะ...
อาเมะ
รักษาตัวนะ...
ต้องเข้มแข็งนะ!
รักษาตัวดีๆ นะ
"ฉันจะไม่มีวันลืมเกี่ยวกับสิ่งที่เกิดขึ้นในเช้าวันนั้น"
ได้รับสิ่งที่แม่ของฉันบอกว่า
ใบของต้นบีชผลิแตกใบใหม่
ใยแมงมุมที่ถักทอใหม่
ท้องฟ้าสว่างกระจ่างใหม่
ทุกสิ่งเป็นประกายใต้แสงอาทิตย์
เพื่อแม่ของฉัน
โลกเปลี่ยนเป็นสถานที่ใหม่
ได้รับการเกิดใหม่ในชั่วข้ามคืน
ปีต่อมาฉันออกจากบ้าน มาพักอยู่ที่หอของโรงเรียน
แม่ฉันบอกว่า 12 ปี ที่แม่เลี้ยงดูเรา
ผ่านไปไวราวกับเทพนิยายก็ไม่ปาน
แม่พูดด้วยดวงตาเปี่ยมสุข
หนึ่งของความพึงพอใจที่สมบูรณ์
ที่จับจ้องอยู่ ณ ยอดภูเขาไกลๆ นั้น
ได้เห็นรอยยิ้มบนใบหน้าแม่...
ทำให้ฉันมีความสุขมาก
แม่ฉันยังคงใช้ชีวิตเงียบสงบ ในบ้านเดิมกลางหุบเขานั้น
บทเพลงของผู้เป็นแม่
Wolf Children: Ame and Yuki
ฉันลูบท้อง และหวังเสมอ เพื่อที่จะพบเธอ คนที่ยังไม่เคยเห็น
fuuu fuuu หน้าของเธอจะเป็นอย่างไรนะ
fuuu fuuu เสียงของเธอจะเป็นอย่างไรนะ
ในแววตาของเธอ สะท้อนภาพของฉัน
ในขณะที่แก้มของฉันเต็มไปด้วยหยดน้ำตา
mamma mamma, มาสิลูก กับข้าวพร้อมแล้ว
tatata tatata, มาสิลูก ไปเดินเล่นกัน
ในวันที่เธอร้องไห้ ฉันอุ้มเธอไว้บนตัก
คอยสอนเรื่องเหตุผล พูดคุยถึงเรื่องราวต่างๆ
ไม่เป็นไรนะ ฉันไม่ไปไหนหรอก
ไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้น เราจะอยู่ด้วยกัน
รอยยิ้มของเธอคือสิ่งที่ฉันชอบ
เมื่อใดที่เธอรู้สึกเศร้า ฉันจะทำให้รู้สึกดี
rururu rururu, มาสิลูก จะร้องเพลงให้เธอฟัง
uoon uoon, มาสิลูก จะฮัมเพลงให้เธอฟัง
kirara kirara จะเลี้ยงดูลูกไปตลอด
วิ่งเล่นบนหิมะ เล่นนับก้อนเมฆ เล่นกลางสายฝน สัมผัสกับสายลม
ปลูกดอกไม้ เล่นเป่าปี่ จากที่มีสี่ขา ก็กลายเป็นสองขา
เช้าวันใหม่
สายลมใหม่ที่พัดพา
สิ่งเหล่านี้เตรียมไว้สำหรับเธอ
เช้าวันใหม่
แสงวันใหม่
โลกนี้มีไว้เพื่อเธอ
เช้าวันใหม่
สายรุ้งลำใหม่
โลกนี้เต็มไปด้วยสิ่งน่าอัศจรรย์
อนาคตของเธอทั้งสอง ไม่ว่าจะเลือกเดินทางไหน
แม้จะอยู่ห่างไกล ก็จะยังเป็นห่วง และคอยเฝ้าดู
ไม่มีอะไรที่ฉันทำให้เธอได้แล้วสินะ
ถ้าวันหนึ่ง เธอจะออกเดินทาง แน่นอนว่า ฉันจะไปส่งเธอด้วยรอยยิ้ม
uuu uuu, แม้ว่าจะรู้สึกเหงาเล็กน้อยก็ตาม
uoon uoon, ขอให้เธอมีชีวิตที่ดี
modified by unif985